Thermodynamica

Ik ben begonnen te lezen in een boek van Roger Penrose, The Cycles Of Time, voor de grap, om te kijken hoe ver ik kom. Ik geloof niet dat ik het tot het einde ga volhouden. Hoofdstuk 1 is een opfrisser in de thermodynamica. Het verschil tussen nu en toen is voor mij dat ik sinds dat ik er les in kreeg op de HAVO, ik heb getript en gevoeld heb alsof alles met elkaar verbonden is, me met alles 1 heb gevoeld, etc, etc, dat soort hippie gelul.

Dat komt dan waarschijnlijk hierdoor: energie (zoals hitte, kinetische energie, chemische energie, electriciteit, etc) en massa zijn aan elkaar gelijk: het principe van de massa-energie-equivalentie. Op het moment van de Oerknal was alle energie en alle massa in het universum op 1 punt geconcentreerd en was de entropie minimaal, dus het systeem had een staat van perfecte orde.

Tijdens het begin verdeelde al die energie en massa zich door kleine willekeurige effecten* niet helemaal gelijkmatig en ontstond er dus een ongelijkheid in het heelal: op de ene plek was meer massa dan op andere plekken en zo konden grotere groepen atomen kleinere groepen atomen met hun zwaartekracht vangen, totdat er zoveel zwaartekracht ontstond dat er kernfusie begon op te treden, wat hitte en licht als afvalproducten heeft en zwaardere elementen oplevert.

Toen die sterren in supernova's uit elkaar spatten, waren er weer gaswolken die opnieuw sterren konden worden met planeten waar uiteindelijk leven op kon ontstaan. Dat leven is een proces, een energiestroom van de zon naar de aarde. Via fotosynthese slaan planten chemische energie op, die door dieren omgezet wordt in kinetische energie en warmte. Met die kinetische energie kunnen we (enigszins) de staat van de wereld om ons heen veranderen, oftewel "arbeid" verrichten.

Woah, dude!

* "Kwantumfluctuaties"

• Facebook
• Twitter
• StumbleUpon
• Digg
• Delicious
• Reddit
• Technorati