vergeef me niet en ga dood
een bittere vrouw met het hoofd tussen de schouders gezonken
is nog altijd bang voor mannen, maar besloot om hard te zijn
(het nadenken vervormen tot een stalen schild)
en bedacht een hoofdletter 'W' voor haar eigen Wil
ze schilt nu voorhuiden van piemels af
lacht helemaal niet voor de grap,
maar met ingeklonken kaken
en glimmend gebeitste kut
“kijk jezelf nou eens koekeloeren
oehoe! hier ben ik! ik zei toch al: er is geen reden
aan de kant, ik regeer de man van tussen m'n benen uit
haal m'n schouders op voor je zielige gebazel”
dus ik bedacht dat ik haar beter met rust kon laten
kan beter praten met mezelf en vergetelheid
weiger m'n hoofd nog weer te lijmen
vrouwenlijven zijn slachtafval om af te blijven
laat mij verdwijnen in de stad waar ik, o dwaas, een vrouw lief had
0 comments:
Post a Comment